ลิเกคณะชาตรี รุ่งเรืองศิลป์ ลิเก ลืมบอกแล้วอีสาณใต้บุรีรัมย์

349

ประวัติลิเกในเมืองไทย ลิเกยุคที่ลิเกนำเพลงออกภาษาของการบรรเลงปี่พาทย์ และการสวดคฤหัสถ์ในงานศพสมัยรัชกาลที่ ๕ มาเพิ่มเข้าไปในการแสดงลิเก เพลงออก ภาษาเป็นการแสดงล้อเลียนชาวต่างชาติที่เข้ามาอาศัยอยู่ในกรุงเทพมหานครในขณะนั้น  ด้วยการนำการแต่งกาย น้ำเสียงในการพูดภาษาไทยปนกับภาษาของตน และเพลงที่ ขับร้องในหมู่ชาวต่างชาติเหล่านั้นมาล้อเลียน เป็นที่สนุกสนาน ผู้ชมนิยมกันมาก เมื่อลิเกนำมาใช้ก็เริ่มต้นการแสดงด้วยการสวดแขกเป็นการออกภาษามลายู เพราะถือว่าเป็น การแสดงที่ศักดิ์สิทธิ์ และเป็นสิริมงคล แล้วจึงต่อด้วยภาษาอื่นๆ เช่น มอญ จีน ลาว ญวน พม่า เขมร ญี่ปุ่น ฝรั่ง ชวา อินเดีย ตะลุง (ปักษ์ใต้) การแสดงออกภาษาเป็น การแสดงตลกชุดสั้นๆติดต่อกันไป ต่อมาปรับปรุงการแสดงมาเป็นเริ่มต้นด้วยสวดแขก แล้วต่อด้วยชุดออกภาษาแสดงเป็นละครเรื่องยาวอีก ๑ ชุด 

วันนี้แอดมินจะมานำเสนอลิเกที่เรียกได้ว่าเป็นอีกคณะ ที่เป็นตำนานของบุรีรัมย์อย่าง คณะชาตรี รุ่งเรืองศิลป์ หรือที่เรียกติดปากกันว่า ”คณะลืมบอกแล้ว” ด้วยลีลาการแสดงที่แปลกและท่าเต้นของตัวเอกที่โดนใจวัยรุ่นแหละหมู่คนมีอายุในกลุ่มชาวอีสานใต้ โดยเอกลักษณ์ของ ลิเก คณะชาตรี รุ่งเรืองศิลป์ จะเป็นการแสดงพื้นบ้านโดยใช้ภาษาเขมรเป็นหลัก และจะมีภาษากลางเป็นตัวเดินเรื่อง โดยจะเล่นมุขภาษาเขมร จะทำให้โดนใจวัยรุ่นเขมร ทำให้มีการพูดถึงกันอย่างกว้างขวาง

เดี๋ยวไปลองชมลีลาการแสดงกันได้เลย



ภาพจากเพจ ลิเกคณะชาตรี รุ่งเรืองศิลป์  ติดต่อสอบถามเพิ่มเติมคลิก

ทิ้งคำตอบไว้